Hvaða ofurtöffari er þetta í ljósgráuskirtunni og svartahári. Flegið niður á bringu. Skemmtileg mynd

Helgi Jónasson hét maðurinn.

Ótrúlega margir sem ég þekki. Kiddi Lúlla, Helgi skósi, Hafliði Þórs, Haukur Loga Stebbi Heru ofl. ofl.

Sæl Ásdís. Hafþór bendir á link hér á síðunni sem heitir "gamla myndin" og þar má sjá fleiri myndir frá þessum atburði, sem sjá má hér á myndinni. Getur það hugsast að faðir þinn sé á einni myndinni á fyrrnefndum link? Að hann sitji aftaná slökkvibílnum? Bara smá forvitni hér.

gamall vinur minn úr sandgerði. hét Guðfinnur KE. og mörg ævintýrin gerðust á þessum b.ati. þessi bátur er samskonar og Þorleifur EA. búið að breyta þeim báðum.

til eru ansi flottar myndir af bátnum á eldeyjarrækjunni í fiskifréttum. Diddi frissa sem var með guðfinn KE var ansi stífur sjósóknari, og miðað við hversu lítill báturinn var( áður enn honum var breytt) var ótrúlegt hversu fast hann sótti sjórinn. mesti afli sem kom uppp úr bátnum áður enn honum var breytt voru 31 tonn. af netafiski. . menn geta gert sér í hugarlund hvernig báturinn hefur litið út með þannig mikið afla

Þetta er nú einn ljótasti bátur sem um getur ílla teigður og togaður og er eins og pekinghundur, flatur að framan með lafandi tungu (vínbersstefni nær ekki peru)

Já það er búið að breyta þessum báti á alla kannta og það marg oft. Ósey hf. í Hafnarfirði tók hann þrisvar í breytingar. Fyrst var það 1995, en þá var lengdur, breikkaður og sett á hann perustefni, áfram var síðan haldið með verkið árinu siðar og á þar næsta ári lauk breytingunum en þá va rhann enn lengdur og hækkaður og var nánast orðinn eins og nýr bátur. Enda hafði hann stækkað úr 30 tonna bát í 77 tonna bát og í lengd úr 15.28 metrum í 23.14 metra. Upphaflega var þetta bátur með smíðanúmer 4 hjá Vélsmiðjunni Stál hf. á Seyðisfirði. Þá hafa vélaskipti verið tíð í bátnum og er fjórða vélin komin í hann. Annars er saga bátsins þessi:

1371. Vingþór NS 341 frá Seyðisfirði 1974-1980. Sturlaugur ÁR 77 frá þorlákshöfn 1980-81, keyptur til Keflavíkur 1981 þar sem hann fékk nafnið Guðfinnur KE 19 og þar var hann til 2002. Þá var hann seldur út í Garð þar sem hann fékk nafnið Bergur Vigfús GK 100 og á árinu 2003 var það Guðrún HF 172 frá Hafnarfirði og 2004 Linni SH 303 frá Ólafsvík og í lok 2005 var hann orðinn Linni II SH 308 og í eigu sömu aðila í Ólafsvík og fyrir árslok þess árs var hann komin þangað sem hann er nú, þ.e. útgerðin skráð á Akureyri, en heimahöfn bátsins á Dalvík.

Átt þú ekki til neinstaðar gamla mynd af þessu skipi ?

Það er mynd af honum í albúmi sem ber heitið Bátar við bryggju. Mynd # 166. Þar er hann óbreyttur.

Máliði nú flækinginn, .. hef aldrei heyrt talað um skip eins og hund.

Hann er bara ansi flottur . Hann hefur sjarma

Arnar og Gr´tta eru systurskip.

Og 12 Árni Magnússon GK 5

Árni Magnússon,Arnar og Grótta eru allir eins.Gísli Árni,Jón Kjartansson,Hofell SU,Höfrúngur lll,Jón Garðar GK.Þessir bátar voru byggðir þar.Jón Kjartasson og Höfrungur voru eis.Höfrúngur var sá fyrsti með hliðarskrúfu.

Árni Magnússon,Arnar og Grótta eru allir eins.Gísli Árni,Jón Kjartansson,Hofell SU,Höfrúngur lll,Jón Garðar GK.Þessir bátar voru byggðir þar.Jón Kjartasson og Höfrungur voru eis.Höfrúngur var sá fyrsti með hliðarskrúfu.

Þau voru 14 skipin sem smíðuð voru í Harstad.

100.Hoffell SU 80.
72.Grótta RE 128.
234.Arnar RE 21.
12.Árni Magnússon GK 5.
252.Jón Kjartansson SU 111.
249 Höfrungur III AK 250.
989. Jón Garðar GK 475.
1002. Gísli Árni RE 375.
1011 Kristján Valgeir GK 575.
1018 Helga II RE 373.
1048 Fífill GK 54.
1058. Gígja RE 340.
1063. Tálknfirðingur BA 325.
1067. Tungufell BA 326.

flott mynd. og verður gaman að sjá meiri myndir frá Pétri

jæja er að reyna að læra á þetta 123.is kerfi. var að opna smá síðu. veit ekki hvort hún virkar.

Ég veit að hann Pétur er ekkert sérstakur ljósmyndari og hvað þá afbragðs eins og þú heldur fram Hafþór,þú ert bara að sleikja hann eitthvað upp núna eftir einhver afglöp hjá þér

Ég bakka ekkert með það sem ég skrifaði um PHP.

Árið 1967 samdi Einar Árnason sem átti Arnar RE 21. um smíði á skipi hjá A/S Hommelvik Mek. Verksted í Hommelvík.sem var systurskip 1069 Lofts Baldvinssonar EA 24.
Það skip kom aldrei til landsins,veit einhver um það hvort smíðasamningnum var rift,eða hvort einhver tók yfir smíðasamninginn?

Sæll Óskar,, var að rifja þetta upp með Einar flugríka frænda minn, man ekki eftir þessu dæmi, Einar átti helminginn í GÍSLA ÁRNA með Eggert, og líka var stór SÚLA á teikniborðinu. Þetta varð ekki.

Ég veit ekki betur en að Hrólfur Gunnarsson hafi látið smíða bæði Arnar og Árna magnússon á þessum árum og hafi verið skipstjóri á þeim

Báturinn heitir Steinunn ÍS en ekki Sigríður ÍS eins og segir í upphaflegu fréttinni.

Já ég sá þetta en var ekkert að breyta fréttinni eins og hún er á vef steingríms.

Flottar myndir á 123.is/sksiglo

ming minnir að þessi sami strákur hafi átti 2319 Oddur í Nesi SI. sem gerði heldur betur gott í maí. fékk rúm 100 tonn og varð langaflahæsti smábáturinn undir 10bt, þann mánuðinn. og mun líklegast þegar upp er staðið verða smá smábátur undir 10bt sem verður með mesta mánaðarafla á árinu 2007. það var ansi gott viðtal við strákinn í Fiskifréttum í kallinn í brúnni. .

hann hlýtur nú að breyta um nafn á bátnum.

Jú þetta er sá sem fiskaði sem mest á Odd á Nesi SI.

Hver ætli sé ástæðan fyrir að skipin eru öll skráð í Hafnarfirði, þó þau séu gerð út þarna niðurfrá og koma sennilega aldrei þaðan?

Ástæða fyrir skráningu skipana er sú að Sæblóm sem er dótturfyrirtæki innan Nýsis er með fyrirtæki sitt í Hafnarfirði.

Jæja enn einn seldur burtu.
Við lestur á sögu bátsins, kem ég ekki fyrir mér að Hrafnseyrin hafi borið nr. GK 10, hjá mér var það skrá GK 411. Þetta ár var báturinn ýmist talinn í eigu Eyrarsunds, Ný-Fisks, Lundeyjar eða Odda hf.

Rétt hjá þér Emil, GK 411 er það. Minnti að það hefði bara verið skipt um einkennisstafina en ekki númerið.

Vann mikið í þessum bát þegar hann hét Guðrún Hlín. Setti m.a. niðurgöngukappan sem sjá má b.b. megin við frammastrið. Sá var tekinn af Stakkanesinu og ég sauð hann á Guðrúnu Hlín í hríðarbyl veturinn 95-96. Þá var verið að setja línubeitningarvél í bátinn auk fleiri breytinga.
Það mætti nú setja inn mynd af bátnum eftir breytingar... Þetta var fallegasti bátur þegar Gylfi vinur minn var búinn að láta breyta honum

Og gamla WICHMANN sleggjan 600 hestöfl, enn í skipinu síðan 1963.

Ég þakka Hafþóri fyrir að hafa sett inn aðra mynd af bátnum undir Heiðrúnar nafninu. Gylfi Baldvins var annars að sigla frá Húsavík í sumar sem skipstjóri á Húna II. Á Gylfa er minnst í færslu frá 15.02.07.

Það var ansi vinalegt vélahljóðið í bátnum. Á síldinni þekkti maður á vélarhljóðinu þegar Heiðrún nálgaðist. Var eitt sinn á Grenivík að vinna hjá frænku minnni við að taka upp kartöflur. Lognið var gott og þegar líða tók á daginn heyrði maður véladynkina og sá þá Heiðrúnu nálgast heimahöfn handan fjarðarins.

Það var eins hljóðið í Ólafi Magg.

'Arni Magnússon GK5 var hann ekki systurskip Gróttu?,Ætli hann sé til enn?

Hafst. Nei Árni Magnússon GK 5 er ekki enn til, hann var úreltur 1998 og hét þá Geysir RE 82. Hann hafði skipaskrárnr. 12.

12. Geysir RE 82.
Hann liggur í Bolungarvíkurhöfn.

Óskar er Geysir búinn að liggja þar allan tímann frá úreldingunn?

Hann lá í Bolungarvík árið 2001.

Grótta og Arnar eru systurskip.

Fremsti báturinn er 245 Steinunn Finbogadóttir í dag. Hét þá Dofri BA 25 ef mig misminnir ekki. Hann hét síðar lengi vel Þórsnes SH 108. Ég má hundur heita ef ytri græni báturinn er ekki´239 Vestri BA 63, nú Örvar SH 777. Ég er 2. vélstjóri á honum í dag. Hafa ekki Vestrarni oftast verið grænir. Ég var reyndar á Þórsnesinu nokkrar vikur í afleysingum og þetta eru listafleytur og algerar sjóborgir. Steinunn Finnboga er að grotna niður í Reykjavík og Örvari verður lagt um áramótin vegna þess að nýr Örvar leysir hann af hólmi þá.

Framst 245. Dofri BA 25. Fyrir innan hann 1036. Gylfi BA 12.
Þar fyrir aftan 239. Vestri BA 63 og fyrir innan hann 201.Jón Þórðarson BA 180 og aftast sér í 999 Þrym BA 7.

Var búið að byggja yfir Gylfa BA þegar þessi mynd var tekin? Einnig smá ábending varðandi fram-möstur tveggja bátanna. Mér finnst eins og að möstrin - fram-möstrin, á "ætluðum" tappatogurum, séu ekki eins? Einhverra hluta vegna finnst mér "lega" fram-masturs á fremri bátnum sé ekki "tappatogaraleg." Og ein hugleiðing hér í lokin: Ég velti fyrir mér hvort sá aftasti, Þrymur BA ,hafi meldað sig við bryggju, þegar báturinn kom í land? Ræðum það síðar.

Ég nefni hér í fyrri pistli að mér finnist möstrin ekki eins á tveimur "ætluðum" tappatogurum og í framhaldi af því að mastur fremri "ætlaðs" tappatogarans, sé ekki "tappatogaralegt." Þegar ég tala um fremri bát á mynd, að þá á ég við þann bátinn sem er nær á myndinni, hverju sinni. Sá bátur sé sem sagt framar á mynd, en ekki endilega framar á bryggjunni eins og stundum er sagt. Skilst þetta?

Hafliði, hvar hefur komið fram að tveir svokallaðir tappatogarar séu á myndinni ? Hvergi.

"Þá er Garðar BA ekki á myndinni. Hvað meinar þú, Hafþór? Hún Mæja er ekki heldur á þessum myndum!! Mæja? spyr einhver. Já, ég er að hugsa um Maríu Júlíu BA. Ég nefndi hér í öðrum pistli, smáhugleiðingu, varðandi það hvort Þrymur BA hafi verið búinn að melda sig í land þegar myndin var tekin? Ástæðan? Jú, hún er þessi: Tilkynningarskyldan biður Þrym BA 7, um að hafa samband við næstu strandstöð Landssíma Íslands - strax !! Þessa og álika tilkynningar var að mér fannst algengt að heyra þegar ég var unglingur, kannski svona c.a. 12 - 14 ára gamall eða svo, uppúr 1970. Þetta nafn fannst mér "alltaf" vera í þessum tilkynningum, ásamt með að sjálfsögðu öðrum skipum líka en áberandi oft nafnið Þrymur BA. Svo smá hér varðandi Vestra BA: Í okt eða Nóv, árið 1982, sama árið og þessi mynd var tekin af Vestra BA, var ég eitt sinni, sem oftar, á heimleið frá Englandi eftir að hafa selt þar fisk og þá mættum við Vestra í hafi og var skipið á útleið með fisk ,til sölu í Englandi. Við fréttum það svo síðar þegar salan hafði farið fram að skipverjarnir hafi verið nálægt því að setja heimsmet í meðalverði. Ástæða þess að það náðist ekki alveg var eftirfarandi: Þegar skipið hafði lokið veiðum var ákveðið að taka ennfremur afla úr M/b Maríu Júlíu til að fylla lest skipsins en veiðarnar höfðu ekki gengið sem skyldi og því var gripið til þessa ráðs. Velþekkt ráðstöfun. En sem sagt "Tjallarnir" höfðu þetta að segja um Vestra BA, eftir söluna: "Þaðan fáum við besta fiskinn uppúr íslensku skipi - góð lest, og í þessari tilteknu löndun, hefði skipið að öllum líkindum slegið met í meðalverði, ef ekki hefði komið til þess að afli úr öðru skipi (Maríu Júlíu) var seldur á sama tíma. Það dró niður meðalverðið." Það hefur nú aldrei verið talið gott fyrir fiskinn að rífann uppúr stíum til að ísa í aðrar stíur. Það má líka bæta því við hér að í ársbyrjun árið 1982 var verkfall á bátaflotanum, sem stóð til að mig minnir 19 Janúar. Þó hafa Vestfirðingar án efa ekki verið í verkfalli.

Hafliði minn, það stendur að ekki séu allir svokallaðir vertíðarbátar sem gerðir voru út frá Patreksfirði í ársbyrjun 1982 á myndinni. Ekki Pálmi og þá er Garðar ekki á myndinni. Ég tel að flest allir þeir sem eru að láta álit sitt í ljós hér á síðunni viti hver vertíðarbáturinn Garðar var/er því enn er hann til þó ekki sé hann á skrá. Ef Hafliði er svo skyni kroppin í dag að hann þykist ekki vita hver Garðar er þá vil ég benda honum á að hann var smíðaður 1912. Hét Hringsjá SI 89 eftir að hann kom á íslenska skipaskrá1945.

Og Hafliði minn frá Bræðraborg, þú ert ekki enn búinn að segja á hvaða togara radarmastrið er af ! á myndinni úr Hafnarfjarðarhöfn. getur verið að þú vitir það ekki ? Komdu með það.

Þetta eru Gylfi 1036, Dofri 245, Jón Þórðarson 201, Vestri 239 og Þrymur 999.

Báturinn er smíð no.35 hjá Esbjerg Skibsværft & Maskinfabrik AS. í
Esbjerg Danmörku

Vonandi að það verði ekki gerðar neinar meiriháttar útlitsbreytingar á b´tnum.Það yrði algjör synd á jafn fallegum bát og nafni minn er.

Við verðum nú að passa okkur á því að gera ekki kröfur um að bátar eins og þessi haldi uppruna sínum. Hér er verið að bjarga bátum frá förgun og því hlýtur það að vera þess sem það gerir að ákveða hvernig báturinn komi til með að vera og hvernig hann verði svo hann nýtist sem best fyrir það sem stendur til.

Það er rétt að þeir verða að ráða hvað þeir gera.En þetta er svo fallegur bátur að það má ekki breyta útliti hans ef hægt er að komast hjá því.

Voru fleiri sömu gerðar smíðaðir fyrir íslendinga.

Það var einn annar eins smíðaður fyrir íslendinga. Hann hét Sigurfari AK 95 frá Akranesi. eigandi fiskiver h/f.

Þetta er fallegur bátur, nýsmíði nr. 5 hjá Vélsmiðjunni Stál hf. á Seyðisfirði 1975. Síðan endurbyggður, lengdur og gjörbreytt 1997 hjá Ósey ehf., í Hafnarfirði.

Fyrsta nafn hans var Hildur Stefánsdóttir ÞH 204 frá Raufarhöfn, síðan Tryggvi Jónsson Ea 26 frá Dalvík, þá Kristín Ár 101 frá Þorlákshöfn, Ásdís ST 37 frá Hólmavík, , hélt því nafni síðan er hann var seldur til Akureyra og þaðan fór hann í Hafnarfjörð þar sem hann fékk nafnið Hringur GK 18 og svo fór hann að fyrir rúmum tveimur árum til Grímseyjar og fékk þá þetta nafn Þorleifur EA 88.

Flottur bátur sem fraendur minir eiga. Áttu fleyri myndir af bátum úr Grimsey? Med kvedju Magnús í Sveden.

Magnús, það eru nýjar myndir bæði af Sæbjörgu og Hafborgu í blogginu í september.

Hvernig væri nú að færa okkur fréttir af því hvort allir þessir bátar eru að fiska eitthvað. Er allt steindautt eins og hjá Newcastle, eða eru þeir að rótfiska eins og Leeds.

Það er ekki von að Leifur skilji hlutina, Leeddaarinn sjálfur, það stendur í færslunni að aflinn hafi verið sáratregur þennan dag en mun betri dagana á undan. Ef Leifur, sem er að ég held nokkuð glöggur maður, getur hann orðið sér úti um uppl. á vef Fiskistofu um landaðan afla umræddra báta. Áfram Newcastle, það eru einhver ár í það að þeir etji kappi við Leeds í deildarkeppni.
Vertu sæll og blessaður Leifur.

Haffi þetta gæti þér þótt áhugavert og gott til æfingar ef félaginn og frændinn breitist
http://www.newcastle.fo/index.asp

Hafrós KE 2 er í eigu einstaklings á Húsavík og hefur að ég held legin um tíma í höfninni þarna.

Hafþór, ég þykisr vita að nöfnin Hafrós og Særós þýði nokkurn veginn það sama. En samt þætti mér (og kannski öðrum líka) gaman að fá fram hið rétta nafn á bátnum. Þér nefnið 2 nöfn til sögunnar, Hafrós og Særós. Báturinn á myndinni telst vera 13 tonn að stærð í dag. Eitt spursmál í lokin: Er það ekki rétt munað hjá mér að hér áður fyrr hafi alltaf verið talað um "11 tonna Bátalónsbátana,"?? Mælast þeir stærri í dag?

1294. Hafrós KE 2, saga hans er þessi:

Bátur þessi hafði smíðanr. 392 hjá Bátalóni hf. í Hafnarfirði og var smíðaður árið 1973 og var og hefur alltaf verið 11 tonn að stærð.
Hann var afskráður 1998, settur aftur á skrá í byrjun árs 1999, en afskráður sem fiskiskip 2006, þó hann sé enn á skipaskrá, enda nú skráður sem skemmtibátur.
Fyrsta nafnið sem hann bar var Sæljómi GK 150 frá Hafnarfirði, síðan var hann Ljómi GK 150 en sama útgerð áfram. Þá var flutti útgerðin til Sandgerðis og skráði hann aftur sem Sæljóma GK 150. Eftir afskráninguna fékk hann nafnið Far GK 147 frá Garði og þegar sú útgerð fór í þrot og hann var skráður á ný komst hann í eigu manns í Keflavík og hét fyrst Far KE 2 og síðan Hafrós KE 2 þar til í apríl í vetur að hann var seldur til einstaklings á Húsavík.

Hafliði, ég biðst forláts á þessari fljótfærni minni að sjá ekki mun á sæ og haf. Annars er það að segja að báturinn er 10,8 brl. en 13,9 BT.

Er nokkuð gáð að stefnisröri eða botnloka , allt ryðgar og tærist. Ekki siglir hann til Húsavíkur, kannski Sæliði( lesist Hafliði) taki það að sér...

Ég vil koma því að að sá aðili sem skráður er eigandi bátsins býr ekki á Húsavík. Kannski á hann hér lögheimili, veit ekki, en altso þá held ég að þessi bátur eigi ekki eftir að eiga heimahöfn á Húsavík.

Mér þykir félagi Hafþór vera orðinn full spéhræddur, varðandi þá fullyrðingu Emils Páls á eiganda málum skipsins, þ.e. að maðurinn sé með lögheimili á Húsavík !! Það er alltaf gott ef keypt eru ný skip á þessum síðustu og verstu tímum. Nú hef ég áttað mig á því hvurs vegna Hafþór ók svona eins og hann gerði í dag. Hann var að leita að meintum eiganda bátsins. Sæll Axel E. Ég held við ættum að sigla honum saman norður. Við gætum eflaust rætt "eitthvað af viti," t.d. eitthvað í sambandi við millilandaskip og fleira. Smá ábending til þeirra sem til þekkja: Þar sem Hafþór er ekki alveg klár á ártali varðandi myndatöku að þá þætti mér gott ef einhver gæti hér hjálpað til. Hvaða ár var það sem snjóaði í Sandgerði? (sjá mynd)

Þar sem ég sé að fullyrðing mín um að eigandi þessa báts væri frá Húsavík, fór ég nú áðan fyrst á vef Fiskistofu til að kanna hver væri eigandi og siðan gáði ég í Þjóðskrá um það hvar eigandi ætti heima. Útkoman er þessi að báturinn er skráður í eigu Friðriks Grétarssonar, Ásgarðsvegi 13, 640 Húsavík.

Í fljótfærni minni féll niður í fyrstu línu eftir Húsavík, eftirfarandi: fór í suma,

Um vegna óvissu um það hvenær myndin var tekin þá bar umræddur bátur nafnið frá apríl 1998 til júni 2003.

Sæll Hafliði. Samkv. ströngustu uppl. frá Loyds í Englandi og Emil, þá er báturinn skráður á Húsavík í dag. Við siglum honum saman norður, ef hann flýtur, Hafþór verður klár með dælur á bryggjunni.

Í framh. Hafliði helvíti sérðu vel, eru þetta ekki rjúpur á grjótinu. ?

Hafliði og Axel alveg væri ég til að koma með í þá ferð., ha.ha..eee

Ég var nefnilega einu sinni þátttakandi í ferð eins og þessari sem aldrei verður endur tekin. En þannig var að fyrir eftir að lög komu um að bæjarstjórnir þyrftu að samþykkja kvótasölu og þar með sölu með báta ákvað bæjarstjórn Keflavíkur að nýta sér þann rétt og láta sækja bát í annað bæjarfélag sem hafði verið seldur frá Keflavík til Reykjavíkur án samþykkis bæjarstjórnarinnar. Fengnir voru fjórir slökkviliðsmenn, en einn þeirra var þáverandi bæjarstjóri og til að sækja bátinn sem þeir og gerðu og var ég einn af þeim. ha.he....

Ég skal, ef þessi bátur kemur einhverntímann til Húsavíkur, vera klár með myndavélina. Hafliði og Axel E hljóta lensa bátinn á leiðinni.

Jæja Hafþór, Emil er komin, hann verður háseti á leiðinni norður og lensar, vertu klár í endana á Húsavík.

Það hefur ekkert komið fram hér í þessari umræðu hvurs vegna þið viljið "losna við bátinn norður??" Ég veit ekki annað en húsvískir bátar hafi alla tíð fiskað vel þegar þeir hafa róið frá Sandgerði!! Alltaf verið í toppsætum. Hefur það kannski eitthvað með það að gera að það kom leki að bátnum? Hefðuð þið Suðurnesjamenn heldur viljað að það hefði verið smá leki "í bátnum?" Varðandi þetta hvíta á bryggjunni, að þá er það alveg segin saga að ef eitthvað svoleiðis sést, alltsvo hvítt, eftir 15 október, að þá kemst bara eitt að - Rjúpa, Rjúpa. Og við ykkur Suðurnesjamenn vil ég bara segja þetta: Rjúpa er fugl, hvítur að lit, eins og áður hefur komið fram. Og að öllu gamni slepptu er hér eitt spursmál: Einhverju sinni varð ég vitni að því þegar eigendur að svona Bátalónsbát voru að setja ballest í bátinn og undraði mig þótt ungur væri hversu mikið fór af grjóti í lest bátsins. Þess vegna spyr ég: Eru þessir bátar miklar veltikollur?

Ekki held ég nú að Sandgerðingar, Grindvíkingar eða aðrir Suðurnesjamenn hafi í nokkurn tíma verið mótfallnir Húsavíkur- og Grenivíkurbátum, því þeir hafa oft verið uppistaðan í útgerð á þessum stöðum. Með þennan bát, þá held ég að eftir að hafa verið afskráður sem fiskiskip, hafi hann verið kvótalaus og grunar raunar að þannig hafi það verið ansi lengi áður og kannski alveg frá því að hann hét Sæljómi.

Báturinn er sokkin í höfninni í Sandgerði, það kemur okkur ekki við. Eiganda hans til skammar... Það voru duglegir menn sem komu siglandi að norðan á vertíð suður á land, bátar frá Grenivík, Dalvík, Ólafsfirði, Húsavík. Gæti nefnt Þá nokkra... Rjúpu hef ég aldrei drepið. og bið ekki um hana í matinn,.... varðandi Bátalónsbátana , voru heldur efnisrýrir, en fínir á skakið, ágætis sjóskip.... Set þetta svona fram Hafliði.

1217. SÓLEY KE 15, Bátalónsbát sigldu vinir mínir til Skotlands og eru þar enn ,kafarar í vinnu við olíuleiðslur þar sem þær koma á land.

Langar að bæta hér neðan við, af því minnst var á grjót í ballest rétt ofar, að þegar Kolbrúnu ÍS hvolfdi rétt innan Básanna á Kirkjubólshlíð í Skutulsfirði, var hún að koma af rækjuveiðum í fárviðri. Ballestin var óbeislaðir grjóthnullungar. Bátnum var snúið þvert á vind til að koma öðrum til aðstoðar. Við hallann undan rokinu kastaðist grjótið upp í síðu og það, ásamt yfirísun, hvolfdi bátnum á svipstundu. Mannbjörg varð þó, því sá bátur sem Kolbrúnin ætlaði að koma til aðstoðar, gat náð mönnunum úr sjónum. Nokkrum dögum síðar fór kafari niður, sló á bátinn og Askjan hífði hann svo upp. Dælt var úr honum og hann dreginn að bryggju með mikla slagsíðu, því grjótið var enn uppi í síðu!

Hæpin ballest, það!

í framh. við ágætt innlegg Gunnars Th. um ballest. -- Ballest má aldrei vera laus, gömlu mennirnir settu grjótið í poka eða bundu saman, hentu því jafnvel fyrir borð, létu bátinn ráða því.--- Þegar strákarnir 2, sigldu 11 tonna Bátalónsbát til Skotlands,og settu 4, 200 lítra olíutunnur í lestina, þá sá ég að ef þær færu af stað, þá þyrfti ekki að gá að þeim meir, þannig að tunnurnar voru súrraðar niður og stífaðar af. lítil rafdæla var til að dæla á aðaltank. ( Ferðin gekk vel til Skotlands, með viðkomu í Færeyjum).

Það má koma fram að þessi Kolbrún ÍS 267 sem um ræðir hér að ofan hét upphaflega Guðjón Ólafsson SU, (1259), 11 brl. smíðuð á Akureyri ´72. Báturinn sem hún sneri við til að aðstoða var Óskar ÁR, (1143) Bátalónsbátur frá ´70. Óskar hafði bilað innarlega í Djúpinu og var dreginn úteftir af Gissuri hvíta ÍS (1344). Út af Arnardal hafði tekist að lagfæra vél Óskars til bráðabirgða og koma henni í gang. Tauginni var því sleppt en þeir á Óskari töfðust dálitla stund við að ná henni inn og ganga frá. Gissur hvíti hélt áfram til hafnar. Þeir á Kolbrúnu, sem var komin lengra inneftir Skutulsfirðinum töldu Óskar í vandræðum og ætluðu að snúa við til aðstoðar. Það varð hinsvegar til þess að Kolbrúnu snögghvolfdi. Til allrar hamingju var stutt milli bátanna og mennirnir tveir af Kolbrúnu náðust úr sjónum, þó tæpt væri.

Í þessu veðri fórst Dóri ÍS 213, áður Fiskines ST 13 (1455) Bátalónsbátur árg.´76, undan Snæfjallaströnd og með honum tveir menn.

Allir voru þessir bátar, ásamt fleirum, á rækjuveiðum í Djúpinu.

Þau gerast ekki öllu glæsilegri skipin sem hafa verið í eigu Íslendinga fyrr og síðar

Sammála en Bessi IS var lika ansi flottur

ARNAR HU 1, grýðarlega mikið skip, en Grænlendingar eignuðust hann. Já Magnús 2013, BESSI ÍS 410, fannst mér alltaf fallegasti skuttogarinn. Seldur til Færeyja 1999, öflugt skip með úrvalsmenn í áhöfn, þeir geta notað þessi skip nágrannar okkar.... Þetta er rannsóknarefni ??.

Haffi áttu mynd af Bessa?

Ég er að taka saman í mínu fallega höfði smá pistil varðandi þetta skip, Vigra, og innhald pistilsins veltur svolítið á því hvar skipið er niðurkomið, þegar þetta er skrifað. Síðast þegar ég sá skipið að þá lá það í Hafnarfjarðarhöfn, í þanghafinu þar. Getur einhver sagt mér með vissu hvar skipið er núna? Ef skipið er ennþá í Hafnarfjarðarhöfn, að þá verður pistillinn svona hálfgerð "skammarræða."

31.mars fór skipið til Danmerkur til niðurrifs. Bar það nafnið Haukur þegar það sigldi frá Hafnarfriði.

Þeir fóru báðir bræðurnir til Esbjerg í pottinn. Fyrirtækið sem bræddi þá heitir smedegarden http://www.smedegaarden.net
Sjá má vélarnar til sölu undir motorer langsomgt goende
Vigri fór undir nafninu Haukur ÍS en Ögri undir nafninu Patricia III.
Eftir því sem ég best veit, fór Haukurinn ekki á sjó eftir að upp kom Kókaínfundur í Bremerhafen. Ágætur vinur minn sem er kenndur við þetta efni var skipstjóri í túrnum og einfaldlega lét reka dallinn í gang-sleppa og fara þegar þetta mál kom upp.
Hinsvegar var GVIL yfirvélstjóri á Ögra undir nafninu Bravó í fragtsiglingum. Það skip kom til Húsavíkur undir nafninu Patricia fyrir fáum árum, sjá pistil Hafþórs um það.

Þekkir GVILþá ekki Einar Vignir?

Kærar þakkir JS. 100 ÁR - 60 ÁR - 50 ÁR - 35 ÁR. Hvað segja þessi ártöl ykkur sem þetta lesið? Kannski ekki mikið svona til að byrja með, en með smá upprifjun að þá áttið þið ykkur: Þessi ártöl standa fyrir komutíma nýrra togara til landsins, samanber B/v Vigra með árin 35. ATH, að nú er ég eingöngu að skrifa um NÝSMÍÐAR hverju sinni. Og þetta gæti litið út einhvern veginn svona: 100 ár frá komu Jóns forseta RE-108 - 60 ár frá komu fyrsta nýsköpunartogarans, Ingólfs Arnarsonar RE-201 - 50 ár frá komu Gerpis NK-106, fyrsta þýsk-smíðaða togaranum eftir lok seinni heimstyrjaldar - 35 ár frá komu Vigra RE-71 sem var fyrsti "alvöru" skuttogarinn sem smíðaður var fyrir okkur Íslendinga að ógleymdum Siglfirðingi SI-150 sem að var með svokallað skuttog en það skip tók ekki "allt inn að aftan" eins og síðar varð um skuttogs-skip. Og hvað er svo orðið um þessi skip? Kannski varðveitt? Fyrir seinnitíma kynslóðir? Nei, nei, við höfum ekki efni á því að varðveita þessi skip. Ef þau skila ekki arði að þá er alveg ástæðulaust að vera eitthvað að púkka uppá þessa koppa. Þannig hljóðar boðskapurinn! Haldið þið lesendur góðir að það hafi margir grátið í Hafnarfirðinum þegar Haukur (ex Vigri) sigldi út á milli vita í hafnarkjaftinum, hinsta sinni? Nei, því er fljót svarað!! "Gott að vera laus við þetta drasl" slík tel ég að hugsunin hafi verið hjá mörgum, bara við það eitt að "berja þetta skip augum." og þar vil ég að hluta til kenna um skagfirsku málningunni, sem ég vil kalla svo. Þvílíkt útlit á blessuðu skipinu. Hins vegar er alveg kristaltært, að ef margur hefði hreinlega vitað hvaða skip þetta var, sem lá þarna í höfninni, að þá hefðu ýmsir litið skipið öðrum augum. Í það minnsta má alveg segja með sanni að þetta skip hafi ekki skuldað þjóðinni neitt þegar það fór (Reyndar talað um að skipið hafi fengist fyrir lítinn pening á sínum tíma, nýsmíðað, en það er nú önnur saga).Fyrrnefndur Jón forseti, fórst sem kunnugt er, við Stafnes árið 1928 og upplifði þar af leiðandi ekki það sem ég vil kalla niðurlægingu sem gamalt og úr sér gengið skip,ryðgað og illa viðhaldið við bryggju í lokin. En það mátti næsta "kynslóð" skipa heldur betur þola. Þar á ég við Nýsköpunartogarana. Reyndar gæti fyrrnefndur Ingólfur Arnarson, hafa sloppið eitthvað betur en mörg hinna skipanna 41, þar sem skipið var bæði vel þekkt, þó hin væru það vissulega líka, og einnig hitt, að Ingólfur var ekki eitt af þeim skipum sem urðu þess "heiðurs" aðnjótandi að fá að liggja í Þanghafinu, löngum stundum. Skipið var alla tíð í rekstri, sem kallað er. Varðveittur? Nei,nei. Síðasti nýsköpunartogarinn sem smíðaður var fyrir okkur, kom til landsins árið 1952, og sá fékk heldur betur að kynnast því sem ég kalla alltaf Niðurlægingu.(með stórum staf). Og hvar endaði sá togari? Jú, uppá Strandgötu í Hafnarfirði (á myndir af því). Niðurlæging? Það finnst mér í það minnsta! Og hvað varð svo um fyrsta þýsk smíðaða togarann, eftir seinna stríð alltsvo? Jú, síðast þegar ég vissi að þá lá skipið í Vestmannaeyjahöfn. Varðveittur? Nei, því er fljótsvarað að svo verður ekki. Skipið er vissulega mikið breytt útlitslega séð, en skrokkurinn er enn sá sami og smíðaður var fyrir okkur. Óbreyttur. Ég óttaðist það mjög að það yrði hlutskipti "fyrsta skuttogarans okkar," Vigra, að enda uppá Strandgötu, eins og einn fyrrnefndur nýsköpunartogari gerði, hér um árið. Það vill nefnilega gleymast stundum að hugsa eitthvað um þessi skip eftir að þeim hefur verið lagt upp. Þau skipta engu máli lengur - gefa ekkert af sér. Þannig að Vigri blessaður verður þá ekki varðveittur, úr þessu, frekar en önnur skip. Þau fækka ört tölunni skipin sem komu á fyrstu árum svokallaðrar skuttogaravæðingar. Nægir þar að nefna tvö síðustu dæmin þar að lútandi: B/v Brettingur NS og B/v Vestmannaey VE. Það er að verða hálfur mannsaldur frá því fyrstu skipin fóru að koma. Og hefur mér fundist að menn mættu fara að taka sig saman í andlitinu og skrá eitthvað niður um þessi skip. Þau verða horfin á braut áður en við áttum okkur og brátt fer að saxast á þann mannskap sem fyrstur mannaði þennan flota. Mennirnir með vitneskjuna. Ef við tökum Vigra sem dæmi - skip sem kom með stíur - seinna breytt fyrir kassafisk - seinna lengt, að þá er hægt að spyrja t.d. eitthvað á þessa leið: Hvað tók skipið mikið af fiski í stíur? Hvað tók skipið mikið af fiski í kassa? Og á ég þar við bæði fyrir og eftir lengingu. Mörgum kann að finnast sem svo að það sé nú alltaf hægt að komast að þessu seinna. En ég spyr þá á móti: Seinna hvenær? Þegar mennirnir eru farnir sem mönnuðu skipin? Mér er vel kunnugt um það að allar landanir eru til skráðar en það segir bara ekki alla söguna. Einhver tiltekin tonnatala úr einhverju skipinu segir ekkert um það t.d. hvar aflinn var í skipinu. Var hann t.d. laus á millidekkinu - laus ofaná í lest - í ísklefanum kannski? Nei, við þurfum að byrja á þessu fljótlega. Það vottaði fyrir smá svona upptalningu á síðunni hans Þorgeirs Baldurssonar um daginn í sambandi við japönsku togarana. Ég ætla að fara að

...hvíla fingurinn og láta þetta nægja í bili". Þetta er það sem á vantar í restina á síðasta innleggi hér að ofan

Sælir, hvaða skip áttu þeir bræður áður en þeir létu smíða póllands vigrann? Sjálfur var ég á Vigra (2184) ...virkilega gott skip.

Jújú, Einar var með Bravó þegar ég var þar um borð. Hann er mér mjög minnisstæður, afbragðsmaður og mjög flinkur að manuera þessu langa og svifaseina skipi í þröngum höfnum. Það voru náttúrulega engar hliðarskrúfur á dallinum og því var þetta ekkert auðvelt. Bið að heilsa Einari ef þú sérð hann.

Eyjólfur.Þeir áttu tvo báta Ögra og Vigra 200 tonna báta sem voru smíðaðir í molde í Noregi 1963.seldir til Afríku.

Gaman væri að vita hvort gömlu bátarnir Vigri og Ögri sem byggðir voru í Molde séu enn í drift.
Árið 2001 báru Vigri og Ögri enn sömu nöfn og þeir gerðu hér upp á Íslandi.
Vigri CB-2944 og var í eigu EMP. Pesquera Coquimbo Dos LTDA . í San Vicente í Chile.
Og Ögri bar nafnið Ogri CB-2943 og var i egu Alimentos Marinos Alimar SA. í San Vicente í Chile.

Maður verður að skammast sín en hver er GVIL

Sæll Einar.
Guðmundur Vilhjálmsson Vélfræðingur frá Þórshöfn er maðurinn

Hafþóri hefur nú ekkert leiðst það neitt verulega að slá inn nafnið Kristbjörg hér við kynningu á neðri myndinni. En nú spyr ég: Sést ekki í aðra Kristbjörgu á þeirri mynd?

Jú, Hafliði gamla Kristbjörg VE 70 er fyrir framan þessa.

Já er þetta ekki skuturinn á Kristbjörgu VE ex Hafnarvík?

Báturinn á neðri myndinni (127) lá lengi í Hafnarfjarðarhöfn undir nafninu Tjaldanes. Síðar var hann gerður upp í Vélsmiðju orms og Víglundar (Drafnarslipp) og hlaut smá endurnýjun lífdaga, m.a. undir skipstjórn Grétars Mar nú alþingismanns. Tjaldanesið var í eigu Hólmgríms Sigvaldasonar útgerðarmanns sem nú gerir út Tjaldanes GK (124) Svo vil ég taka fram að athugasemd no 3 var sett inn um leið og Emil Páll hefur verið að setja inn sína athugasemd, því virkar þetta sem eftiröpun :-)

Það er skráningarnr. sem er að ruglast. Því sá sem á að varðveita hafði nr. 598 en sá sem er gerður út í dag með þessu nafni hefur nr. 1955

Upp í hugann koma 8 skipanöfn. En, er ekki kunnugur nafni "spíttarans" sem sjá má hér lengst til hægri. Ég ætla að bíða aðeins með nöfnin, en spyrja einnar spurningar, sem er svona: Hvíla fleiri en 1 af þessum skipum, sem hér má, sjá á hafsbotni? Ég man eftir einu skipi. Meira síðar ef nöfnin 8 koma ekki.

Ég sé sjö af þessu skipum og þau eru:
598 Höfrungur BA 60 í geymslu hjá Þjóðminjasafninu í Kópavogi.
638. Síðast Sæmundur HF 85 var sökkt eftir úreldingu 70 sm. út af Reykjanesi 20. sept. 1988.
424. Síðast Sandafell HF 82 Ónýtur, brenndur á áramótabrennu í Innri-Njarðvík 31. des. 1989.
597. Síðast Harpa II GK 101, seld til Portúgal 14.0kt. 1986 fór þó aldrei úr landi og var m.a. við bryggju í Garðabæ eftir þetta en hvarf svo 1995, ekki vitað hvert.
16. Einu sinni Árvakur, seldur til Færeyja 25. nóv. 1996.
284. Síðast Sólborg RE 22 og stendur uppi í Skipasmíðastöð Njarðvíkur, en þeir reyndu í fyrra að koma henni í rekstur, en hættu síðan við það og úrelduðu því 2006.
243. Er enn til og nú Guðrún VE 122.

Harpa II GK er búin að standa mörg ár í slippnum á Akranesi

Sæll Emil, og takk fyrir greinargóð svör. Ég nefndi hér fyrr, í öðrum pistli, að eitt af þessum skipum sem sjá má á myndinni, sé á hafsbotni í dag. Síðan nefnir þú eitt skip núna, í þinni upptalningu, sem ég hafði ekki í huga þegar ég skrifaði fyrri pistilinn. Þannig að í það minnsta tvö af þessum skipum "hvíla" á hafsbotni í dag. Og nú spyr ég: Hvaða skip annað en Sæmundur HF liggur á hafsbotni, alltsvo af þeim skipum sem sjást á myndinni? Og eitt til viðbótar: Ég sagðist þekkja 8 skip á þessari mynd og það voru þessi 7 nöfn sem Emil nefnir hér fyrr, auk þess sem ég þekki togarann á myndinni. Veit hver hann er öllu heldur. Og nú kemur hér annað spursmál: Hvaða togari er þetta??

Kannski ekki undarlegt þó Harpa II standi uppi á Akranesi, því sjálfsagt er það menningarsögulegt mál, því hér var á ferðinni í fyrstu Höfrungur AK 91

1253 Karlsefni RE -24

KARLSEFNI RE-24. Rétt til getið hjá síðasta "skrifara." Við komandi tekur reyndar ekki fram hvoru spursmálinu svarað er. En það breytir engu þar sem þau snúast einmitt bæði um þetta eina skip - Karlsefni RE. Togarinn hvílir nefnilega á botninum í dag, einhversstaðar við Suður- Ameríku og það er einmitt hann sem sjá má í, að hluta, hér á myndinni að ofan. Eflaust hefðu fleiri þekkt skipið ef "táknið" hefði sést. Táknið? Já, - reykháfsmerkið!! Bláa stjarnan var merki útgerðarfélags skipsins og var mjög áberandi á reykháfnum. En stjarnan er bara ekkert lengur á reykháfnum þegar þessi mynd er tekin. Í það minnsta ekki máluð nema þá hvít, samlit reykháfnum. Smá hugleiðingar hér: Um það leiti sem þessi mynd var tekin að þá var í gangi orðrómur í þá veruna, að eigandi M/b Hörpu sem liggur hér næst V/s Árvakri hafi ætlað að gera skipið upp og sigla því síðan í Miðjarðarhafið, þar sem það skyldi notað til skemmtisiglinga. Er þetta rétt? Kannast fleiri við þennan orðróm?

Já var það ekki skrásetningin til Portúgal sem ég segi frá?

Það má geta þess svona til að hafa þetta nú alveg rétt allt saman, að báturinn sem liggur utaná bæjarprýðinni Guðrúnu GK, hét á þessum tíma Anna HF. Emil Páll nefnir bátinn réttilega sem Sólborg RE en það er nafn sem tilheyrði bátnum mörgum árum eftir að þessi mynd var tekin.

Hafliði, það sést þarna lengst til vinstri radarmastur á togara, þetta gula. Hver er hann ?

Ég verð víst að svara þessu sem að Hafþór er að spyrja um. Ég tel líkur til þess að þetta radarmastur hafi einhvern tíma tilheyrt Englendingum.

Veit einhver hvað varð um gamla Árvakur?

Hafliði það má vel vera að þetta radarmastur hafi einhvern tímann tilheyrt englendingum En þarna er það á norsksmíðuðum skuttogara.

GVIL eins og ég segi hér ofar þá var gamli Árvakur seldur til Færeyja, en stoppaði ekki lengi þar og veit ekkert hvað um hann varð eftir það.

Árvakur var seldur til Færeyja og var þar í ýmsum "offshore" verkefnum. Í Færeyjum hét hann "Strakur". Hann fór í brotajárn í fyrra.

Eitt sinn fór ég á Árvakri (hér þá Vakur) með dýpkunarpramma frá Þórshöfn til Vopnafjarðar. Dýpkunarfélagið var þá með verkefni á Vopanfirði.
Áhöfn skipsins var smalað saman í hvelli og pramminn fluttur. Ég var mjög hrifinn af skipinu, það hélt þá svolitlu af fyrri sjarma og innréttingarnar voru úr gegnheilum við. Það þurfti að smyrja reglulega upp á rokkerarmana, annars var vélstjórnin þægileg.

ÁRVAKUR var sterkbyggt skip, smíðaður í Hollandi 1962, sem vitaskip, 381 brt, með DEUTZ 1000 hestöfl. Hann gat látið ferlega illa í vondum veðrum, man að menn komu, fótbrotnir í land, svakalegar hreyfingar í þessu sterka skipi.

Hafliði, þú spyrð um HÖRPU GK, ex) HÖFRUNG AK 91. 67 brl. eikarbátur smíðaður á Akranesi 1955. Báturinn var gerður vel upp í slippnum hjá Dröfn h/f í Hafnarfirði á árunum 1987-1990, skift um stittur, lunningar o.fl. Fór verulega fínn á flot aftur, (á mynd)... Ætlunin var að sigla honum í Miðjarðarhafi, en ævintýrið náði ekki lengra og báturinn grotnaði aftur niður í Hafnarfirði og Arnarvogi.... Er nú 2007, nánast ónýtur í slippnum hjá Þorgeir og Ellert á Akranesi. Komin í sína gömlu heimahöfn og smíðastað, möstur horfin, ömurlegt á líta.*********.

Já, já ég veit hver báturinn er. Þ.e. hvað hann hét hér á landi og í ákveðnu landi erlendis. En er ekki tilbúinn til að skemma fyrir hinum að leysa þrautina, a.m.k. ekki strax.

Þar sem ég sé að enginn er að koma með nafnið á bátnum þá bar hann hér á landi nöfnin Ásþór RE 395 og Stafnes KE 130. Í Noregi bar hann áfram Stafnesnafnið og síðan Thorsland en hvarf af skipaskrá 2005.

Sólfell EA

Sólfell er það ekki, enda er hægt að sjá allt um hann neðar á þessari síðu. Þetta er sá bátur sem ég nefni hér fyrir ofan.

Er þetta ekki báturinn á myndinni hér fyrir neðan?
sjá færslu frá 21.10.07.
Þessi bátur hét lengi Stafnes KE og var í eigu Odds Sæmundssonar útgerðarmanns í Keflavík

GVIL ju eins og ég sagði hér fyrir ofan hét hann Stafnes KE 130 og var í eigu Odds Sæmundssonar og Hilmars Magnússonar

Þetta er ÁSÞÓR RE 395. Gaman að sjá hann í góðu standi í Noregi.... Þorvaldur heitin Árnason er eftirminnilegur skipstjóri, fiskaði mikið á þennan bát, með góða áhöfn, í netin og síld, oft við toppinn. ÁSÞÓR RE 395 . 1963-1982.

Ég ætla að giska á Keflvíking KE, á neðri myndinni, svona til að gera eitthvað.

Á efri myndinni dettur mér helst í hug annað hvort 298. Áskell ÞH 48 eða 727. Sem annað hvort Rán SU 58 eða Hraunsvík GK 68.
Á neðri giska ég á 21. Auðunn GK 27 eða 1014. Ársæl Sigurðsson GK 320.

Sæll, Emil. Þetta er klárlega einhver af þessum Austur -Þýsku bátum sem komu hér um 1965 - 1967. Ég skal "dog" heita ef svo er ekki!

Ekki er ég klár á efri myndinni,en þetta er bátur varla stærri en 55 tonn.
Neðri tel ég vera 1013 Þórkatla II GK 197.

Ég giska á Áskel ÞH og Þórkötlu II

Hvað segja bátasérfræðingarnir um þá tilgátu mína að skuturinn á trébátnum þyrfti að "slútta" meira fram til að geta tilheyrt Áskeli ÞH? Og reyndar allt afturdekkið að vera svolítið brattara,vegna þess að Áskell var með sem kunnugt er svokallað Drottningarr....at. Og svo smá varðandi neðri myndina, að þá eru gluggarnir á þýsku bátunum sem ég nefndi hér fyrr ekki eins staðsettir eins og þeir eru greinilega á þessari mynd. Svoleiðis að ég ætla að draga fyrri fullyrðingar til baka! Enda er ég hér kominn út á hálann ís. Bátar eru ekki og hafa aldrei verið mín Deild:

Ég giska á Hraunsvík og Búrfell KE eða Stafnes KE

Getur þetta verið 617.Jón Gunnlaugs GK 444 seinna Hafnarberg RE 404 sem er í dag Dúa SH 359.

Þessi bátur, sá neðri, er blár með rauða línu. Á þeim myndum sem ég skoðaði í safni Snorra Snorrasonar er Þ'orkatla II blá með hvíta línu. Ég er ekki á því að þetta sé Ársæll Sig (1014)

Haffi er ekki hvíta línan orðin rauð af ryði?

Hafþór nefnir Ársæl Sigurðsson , en þar bara get ég ekki verið honum sammála og ástæðan er sú að í fyrsta lagi að þá var brúin á þeim bát mjög "rúnuð" sem gerði það að verkum að einungis sást í einn glugga á stjórnpalli þegar skipið (Ársæll) er séð frá hlið þ.e. alveg þvert, sem kallað er. Og í öðru lagi, að þá voru bátar af þessari stærð ýmist með afturmastrið alveg uppvið skortsteinshúsið, eða frístandandi á bátapallinum. Og aftur skal ég "DOG" heita ef Ársæll Sigurðsson og systurskip hans voru ekki með afturmastrið "frístandandi" þ.e. á bátapallinum.

Nú hefur minn fyrrum skipsfélagi á Skálberginu, hafliði Óskarsson, ekki lesið rétt. Ég skrifa að ég telji þetta ekki vera Ársæl Sig og og er sammála Hafliða t.d. um brúnna.

Hafliði þetta er orðið slæmt þegar þú ert farinn að rugla okkur Hafþóri saman. En það var ég sem talaði um Ársæl Sig (1014) Ástæðan er sú að mér sýnist á myndinni að afturmastrið komi upp úr skorsteininum og það voru ekki margir bátar þannig. þ.e. að skorsteinninn tengdist að framan til afturmastrinu.

Ég hallast alltaf meira og meira að Þórkötlu II. Kannski ég ætti að athuga hvort pabbi muni hvaða bátur þetta er.

Hann á nedri er Skinney SF i dag

Er ekki sá efri Ólafur GK

Nerðri myndin er af Þórkötlu ll GK-197.Er ekki Áskell ÞH-48 á efri myndini.

Þetta er mjög líkt Þórkötlu II,er engin hér sem getur staðfest það

Ég tel það alveg víst að þetta sé Þórkatlla ll.Ég sé það að þetta er ekki Ársæll Sigurðsson.

Hrafn Sveinbjarnar GK 255

Sá efri ekki viss en í Fiskaneslitum grár og hvítur klárlega ekki Ólafur en veit ekki líkist Sigurbjörgu KE sem ég minnist úr Keflavík en neðri báturinn gæti verið Boðin hans Garðars í Koti oft svo ryðgaður hjá honum en samt finnst mér þetta vera rauður bátur og spurning hvort að þetta sé Geir Goði sem Miðnes átti

Hann er orðinn 45 ára þessi gamli skrokkur. 124, þetta er JÓN FINNSSON GK 506 nr.4 sm.í Molde í Noregi 1962.

Þessi bátur er að mestu búinn að vera viðloðandi Suðurnesin frá upphafi.
Hann var nýsmíði nr. 181 hjá Bolsönes Verft a/s í Molde í Noregi 1962. Lengur í sömu stöð 1965 og síðan yfirbyggður við bryggju í Njarðvík af Vélsmiðjunni Herði hf. 1987.

Fyrstu 10 árin bar hann nafnið Jón Finnsson GK 506 frá Garði, en þá seldur til Eskifjarðar og fékk nafnið Friðþjófur SU 103. Tveimur árum síðar var hann kominn í Kópavog sem Verðandi KÓ 40, skráður síðan í Reykjavík með sama nafni en nr. RE 9 og áfram sami eigandi í Kópavogi. 1980 er hann aftur kominn til Suðurnesja en þá sem Gaukur GK 660 frá Grindavík og 20 árum síðar verður hann við sameiningu Þorbjörns - Fiskaness hf. í þeirra eigu en heldur nafninu. Að vísu lá hann bundinn við bryggju meiri hluta af þeim tíma sem sameinaða fyrirtækið átti hann. Þá keypti Tjaldanes ehf í Grindavík bátinn og gaf honum nafnið Tjaldanes GK 525 og hefur hann haldið því nafni síðan en eigendurnir hafa sjálfir skipt um nafn fyrir nokkrum vikum og því er hann skráður í eigu Grímsnes ehf. í Grindavík í dag.

Samkv. ofanskráðu fær löggan á Suðurnesjum tilkynningu um vélvana bát 3 mílur undan Grindavík, er löggi á bíl fyrsta hjálp á staðin til sjós ? Snöggsoðið hjá M.b.l...

Emil, þeir eru tengdir , TJALDANES GK 525, og GRÍMSNES GK 555(gamli Happasæll GK 94) veit ekki um það, en þeir fara vel með gömlu bátana.

Haffliði Lensport: Hvar eru síðuportin á þessum. ?

Já Axel það er rétt nú eru Grímsnesið og Tjaldanesið skráðir báðir í eigu Grímsnes ehf. í Grindavík, en Grímsnesið ex Happasæll KE 94 er nú HU 555 með heimahöfn á Hvammstanga. Sama útgerð á einnig Maron GK 522 ex Þórunn GK 97 þó sá bátur sé skráður í eigu Marons ehf., sem eru sömu aðilar.

Það er nú gott að hafa svona góðan skipstjóra til að leysa vélstjórann af til að gangsetja vélina

Hólmar , hvar var vélstjórinn ??

AE. Það er sem mig langar líka að vita hvar var vélstjórinn meðan á þessu stóð. Svona miðað við hvernig fréttin er skrifuð.

Hafþór segir hér í inngangi, eða kynningu á þessari mynd - réttilega - að nafnið DALBORG sé og hafi verið velþekkt nafn, í eyfirska flotanum. Það er vissulega rétt og nú langar mig, ef ég má, segja ykkur hvers vegna þetta nafn, Dalborg, kom upp í hugann, þegar ég skrifaði athugasemdir við "skip vikunnar," B/v Ólaf Jónsson GK , hér næst á undan þessari mynd, sem nú er til umfjöllunar. Það er nefnilega stundum ansi stutt í einhverskonar samnefnara eða samtengingar, með nöfnum og eða skipum þegar að er gáð og nú mun ég sýna ykkur eitt lítið dæmi þar að lútandi - svona: Þegar ég var að skrifa um B/v Júlíus Geirmundsson ÍS, í umsögn um B/v Ólaf Jónsson GK, að þá kom einmitt nafnið "Dalborg" upp í hugann. Og hvurs vegna var það? Jú, árið 1979, nánar tiltekið um mánaðamót Júní - Júlí kom ég til Bodö í Norður Noregi, á milliferðaskipi, og þar var þá staddur íslenskur botnvörpungur, Dalborg að nafni. Og hvað skyldi nú Dalborgin hafa verið að gera "þarna norður-frá?" Jú, skipið var þar að lesta togarakassa fyrir ísfirskan togara, að nafni Júlíus Geirmundsson. Og athugið að þetta er eins og fyrr segir árið 1979. Síðan líða 10 ár og enn er verið að taka við nýju skipi á Ísafirði sem heitir Júlíus Geirmundsson ÍS. En nú þarf engin Dalborg að sækja kassa til Norður Noregs. Nei, aldeilis ekki! Það verða engir kassar - um borð í þessu skipi. Á þessum árum voru fiskikörin að byrja að "detta um borð" í togarana, en ekki einu sinni þau skyldu þar um borð. Nei, skipið var frystiskip. Sem sagt, í stuttu máli, að þá skiptu ísfirðingarnir úr - kössum - í kör - til frystingar á þessum eina áratug. Sem er að nokkru leiti athyglisvert. Eða hvað? Ég ætla að láta hér staðar numið.

Hafþór, kíktu á toggálgann og þá sérðu hvað ég átti við þegar ég sagði að myndin væri tekin fyrir vestan, eða kannski hugsanlega í Reykjafjarðarálnum. Er myndin tekin árið 1984 eða 1985? Ég kem með eitthvað meira í fyrramálið! Eitt spursmál svona fyrir áhugasama: Hvað sjá menn mörg lensport?

Þetta skip átti tvö systurskip. Bjarni Herjólfsson ÁR og Klakkur.
Klakkurinn er enn að, en Bjarni Herjólfsson síðar Hímbakur og Hringur er farinn úr landi

Þetta skip átti tvö systurskip. Bjarni Herjólfsson ÁR og Klakkur.
Klakkurinn er enn að, en Bjarni Herjólfsson síðar Hímbakur og Hringur er farinn úr landi

Togarinn landar enn nokkuð reglulega í Hafnarfirði og ber enn nafnið Viking og síðast er ég komst í námunda við það var með heimahöfn í Murmansk í Rússlandi.

Ég lagði fram eitt spursmál hér áðan í sambandi við svokölluð lensport. Og nú er Hafþór búinn að "skemma" það fyrir mér, með því að koma með aðra mynd af skipinu, sem er að sjálfsögðu tekin eftir að skipið kom úr breytingunum hér um árið. Ég var einungis að spyrja um lensportin á efri myndinni. Ræði það kannski nánar í fyrramálið. Hafþór, það er nú ekki mikið til af myndum af skipinu sem teknar eru í Sandgerðishöfn. Tryggingafélag skipsins var ekki par hrifið af því að skipið væri mikið að þvælast þangað inn. Það breyttist þó eitthvað eftir breytingarnar og var það líklega vegna þess að kominn var hliðarskrúfa á skipið. Ég á í fórum mínum mynd af skipinu með 290 tonna afla um borð og er ekki mikill munur á þeirri mynd - hleðslunni á skipinu það er að segja - og svo aftur þeirri sem sjá má hér að ofan, en hér er skipið trúlega tómt.

Af því að minnst er á systurskip Ólafs Jónssonar og að Hringur SH 535 ex Hrímbakur EA 306 ex Bjarni Herjólfsson ÁR 200 sé farinn héðan af landi brott. Þá var hann skráður í Namibíu í mars 2006, en í eigu fyrirtækis í Reykjavík.

pabbi á nú reyndar mjög margar myndir af skipinu í sandgerði. og líka þegar hann strandaði .

enn jú það er rétt kiddi var með skipið alla tíð. hann kom mest með hátt í 360 tonn af útkarfskarfa í einum túr eitt árið. og þar að auki þá varð hann einu sinni aflahæsti ísfiskstogarinn á úthafskarfanum.

einnig þá stundaði hann nokkrar síldarvertíðir , og landaði þá ísaðri síld.


varðandi hina togaranna þá þegar ég var 18 ára þá skrifaði ég einu sinni ritgerð um pólska togaranna 3 í íslensku 202 í fjölbrautarskóla suðurnesja. og fékk 9.5 fyfir hana. kennarinn dró mig aðeins niður fyrir stafsetningarvillur.

Með hvaða skip ætli Kiddi jóns sé með núna ?

Kristinn Jónsson fór í land og fór að reka fiskverkun. Í dag held ég að eina sjómennska hans sé á skemmtibátnum sem hann ásamt fleirum eiga erlendis.

Kiddi er flugöryggisvörður þessa dagana. Ólafur var alltaf eitt af snyrtilegustu skipum flotans þó að hann gæti ekki talist til þeirra fallegustu

Sæll Gísli. Jú, vissulega eru til myndir af skipinu í Sandgerðishöfn. En kannski ekki alveg eins margar og ætla mætti af öllum þeim árafjölda sem skipið var gert út frá Suðurnesjum. Ástæðan? Jú, þú nefnir strand (?) togarans í höfninni, en það má geta þess hér, að það varð ekki af mannavöldum, heldur slitnaði skipið frá bryggju og er þar komin ástæða þess að tryggingafélagið var ekki par hrifið af veru þess þar. Sem sagt: Togarann rak upp! Og var eftir það þjónustað, til margra ára, ýmist í Keflavíkurhöfn, eða Landshöfninni í Njarðvíkum.En snúum okkur að öðru: Smá punktum um skipið, sem eru vissulega ekki tæmandi þar sem ég hef ekki mikið vit á t.d vélabúnaði skipa, svona yfirleitt... Í upphafi svokallaðrar skuttogaravæðingar, var samið um smíði á 10 skipum í Póllandi, eða sama fjölda og um var samið við japanskar skipasmíðastöðvar. Í Póllandi skyldu smíðaðir 7 svokallaðir "stórir togarar," auk þriggja af svokallaðri "minni gerð."´Botnvörpungurinn (gott orð) sem ég ætla að fjalla eilítið um hér var einn af minni gerðinni.(sem vissulega mætti líka flokka í 2 stærðir, þ.e. 300 tonna og tæp 500 tonn að stærð) En sem sagt, Ólafur Jónsson GK - 404 sem hér er sem SKIP VIKUNNAR var einn af þremur "minni Pólverjunum." Þegar myndin af skipinu - sú efri - er skoðuð, má strax sjá útlitsbreytingar sem orðið hafa á því, frá því það kom nýsmíðað til landsins. Eru þær þessar helstar: Krani á framþili yfirbyggingar - farinn! (var á öllum skipunum þremur, nýsmíðuðum) Fremri gálginn farinn, en eftir er einungis reykháfurinn. Og þar með breytt "lega" á gilsum.(sjá smá umsögn neðar) Kominn vír fyrir stag-gils úr radar-mastri í afturgálgann. Búið að hækka lunningu til móts við togspilin. Þetta er það sem sjá má svona í fljótu bragði. Ég spurði hér í annari umsögn, hversu mörg lensport menn gætu séð á efri myndinni? Ástæðan? Jú, hún er einfaldlega sú að það fór afskaplega lítið fyrir þeim, svona yfirleitt!! Mikið af dekkhúsum. Það voru lensport til móts við togspilin afturá og síðan ekkert fyrr en til móts við grandaraspilin fremst á dekkinu og var þar nánast um örmjótt rör að ræða. Var stundum leiðindar vatnsmagn á dekki, þegar líða fór á túrana og eitthvað var komið í skipið - af afla. Stafaði það af því að skipið eins og reyndar "fransk-ættaðir" togarar líka - lagðist mikið á stefnið og nægði alveg að einn fiskur færi í þessi blessuðu rör til að allt stíflaðist. Eins var ef híft var úr slæmum festum í einhverjum öldugangi, að þá var dekkið ansi blautt þar sem sjórinn komst hvergi. Það var ósköp notalegt að vera ekki alltaf með togvírinn yfir sér þegar unnið var á dekki. Það gerði staðsetning togvindanna, þetta aftarlega á skipinu, mjög gott. Ekki var nú alveg laust við að skipið gæti ekki oltið aðeins líka. Ég gat um það hér fyrr að framgálginn væri af, þegar myndin er tekin. Auk reykháfs voru gilsablakkir í þessum gálga. Og þar var einmitt vandamál sem þurfti að leysa. Sem var: Þegar híft var í belginn - pokann - með miklum afla í vildi það koma fyrir að þunginn sprengdi trollið á dekkinu, sem stafaði af "legu" gilsanna. Gálginn var það aftarlega að átakið varð alltof of mikið uppávið. Þetta vandamál var einfaldlega leyst á þessum skipum með því að setja gilsablakkir aftaná yfirbyggingu stjórnpallshúss. Sem sagt - gálgann burt - svona að mestu leyti, einungis reykháfurinn skilinn eftir. Þegar myndin var tekin er skipið ekki neitt augnayndi að sjá, en ég vil þó geta þess að menn gættu fyllsta hreinlætis, alla tíð, og þótti sumum reyndar alveg nóg um. "Þetta er nú bara togari," sagði einhver. Ég læt þetta duga í bili, ætla að hvíla fingurinn. Kem"inn aftur" með smá umsögn um breytingarnar sem gerðar voru á skipinu.

góð grein frá þér hafliði. og það sýnist mér að þú hafir verið nokkuð lengi á skipinu??. hvaða stöðu varstu á því.

enn varðandi strandið. þá getur það verið rétt að hann slitnaði upp. enn pabbi á myndir þar sem það sat fast á grynningum í innsiglingunni þegar það var á heimleið úr túr.
ég held nú reyndar að það leynist margar myndir af honum í´hinum ýmsum myndaalbúmum. enn fyrir okkir sandgerðinga þá voru örlög togarans mjög sorgleg þegar HB rústaði Miðnesi hf.

Helstu breytingar sem ég man að gerðar voru á Ólafi Jónssyni GK, í Póllandi, voru eftirfarandi: Skipið lengt um 11.4 metra. Framstefni lyft - hækkað - um eina hæð. Ennfremur var "gömlu brúnni" lyft um eina hæð. Sett á skipið perustefni, auk hliðarskrúfu, að framan. Í framskipið voru settir 4 klefar auk sauna og (takið nú eftir:) þriggja salerna hlið við hlið. Salernin - voru það sem kvenþjóðin myndi kalla "voða lekker" enda gul að lit. Voða fínt! Undir brúnni var ennfremur komið fyrir vistarverum. Skipið var útbúið til frystingar á afla, og var eins og gefur að skilja frystilest í skipinu, auk vinnslusalar á millidekki. Þó engar vinnsluvélar í byrjun. Á efra dekki má nefna eina nýung af mörgum, en það voru - ja hvað haldið þið? Jú, lensport. Kærkomin. Meira að segja á báðum síðum. B.b megin voru eingöngu rekkar undir net og bobbinga í lengingunni og þar með lensport undir.(sjást vel á myndinni) Í raun afmarkast lensportin b.b megin - tæplega þó, af þeim metrafjölda sem togarinn lengdist um. Stb. megin var þetta eilítið öðruvísi en þar var komið fyrir dekkhúsi fremst í viðbótinni - lengingunni, auk þess sem þar var hafður útgangur,hurð, í lunningu, auk lensporta. Á dekki voru auk þess ný grandaraspil og fleira fínerí. Skipinu var eins og áður hefur komið fram, breytt í frystiskip þó það hafi verið gert út fyrstu misserin á ísfiskerí. Og þar kom einmitt ein nýung til sögunnar á skipinu, en það voru - kör. Þessi kör voru fengin vestan frá Ísafirði, nánar tiltekið frá botnvörpungnum Júlíusi Geirmundssyni ÍS. Ísfirðingarnir voru sem sagt búnir að taka við nýjum togara - frystitogara, þarna um haustið, 1989, þegar hér var komið sögu og við sem sagt tókum til brúks körin frá þeim. Það var eithvað lítið átt við togspilin og aðalvélina, í þessum breytingum. Eitt væri nú kannski hægt að nefna svona til viðbótar, en það var hvað flotmagnið á skipinu jókst mikið. T.d lyftist skuturinn töluvert og voru mikil högg og læti þegar sjórinn lamdist upp undir skutinn þegar híft var á lensi eða úr slæmum festum. Ég á myndir af skipinu með tæp 300 tonn um borð og er varla hægt að segja að skipinu sé "brugðið" kannski svo sem eins og tvö fet að framan og ekkert að aftan. Og að endingu má svo geta þess svona í leiðinni, að það var annar litur á skipinu fyrst eftir breytingarnar, en sá litur sem sést á meðfylgjandi mynd. Skipið var nánast appelsínugult og að sjálfsögðu með útgerðarmerkið á brúarvængjum. En merkið hefur einmitt vikið fyrir öðru merki þegar þessi mynd var tekin. Þetta sést ef fólk skoðar báðar myndirnar. Læt þetta duga, í bili að minnsta kosti.